τον ίδιο το θεό…

Ήταν – όπως πάντα – καλοκαίρι..Μέσα του Αυγούστου, με μια ζέστη που ιδρώνει το σώμα και κολλάει το μυαλό. Μία κατά τα φαινόμενα – που συνήθως απατούν- τυπική παρεΐστικη συνάντηση για ποτό και χαζολόγημα κανονίστηκε γρήγορα.

Του έρωτα φεγγάρια φώτιζαν εκείνο το βράδυ το πρόσωπο σου. Σε είχα απέναντι μου και από τις πρώτες κουβέντες άρχισε να ξυπνάει μέσα μου τ’ όνειρο. Μόνο η αγάπη ξέρει μέχρι που μπορεί να φτάσει ο ερωτευμένος.

Ακόμα και τώρα, μετά από όλο αυτόν τον καιρό, κάθομαι και σε κοιτάζω κι αναρωτιέμαι τι έχω κάνει και αξίζω τόση ομορφιά.. Δεν μπορώ να προβλέψω που θα μας οδηγήσει αυτό αλλά ξέρω ότι δεν θέλω τίποτα άλλο εκτός από εσένα.έχω ανάγκη από την αγκαλιά σου…

Δεν πιστεύω στον Θεό. Πιστεύω σ’αυτό που υπαγορεύει η καρδιά μου και το μυαλό μου ακολουθεί.

Σήμερα βρέχει ο ουρανός κι εγώ σου γράφω την ιστορία από τη δική μου πλευρά..το καλοκαίρι δεν αργεί…

-

-

-

Υ.Γ.1 Έλαβα την πρόσκληση γι’αυτό το “παιχνίδι” από τον Riddler. Η μικρή μωβ φουσκάλα δυστυχώς δεν έχει πολύ χρόνο αλλά αυτό που ήθελε να πει το είπε!

Υ.Γ.2 Έχω την τιμή να προ(σ)καλέσω τους writersblokc και artech να συνεχίσουν…

Υ.Γ.3 Κανονες:
1. Διαλέγεις όσα τραγούδια θέλεις από έναν
καλλιτέχνη, άντρα ή γυναίκα, έλληνα ή ξένο, οποιουδήποτε ρεπερτορίου.
2. Σκέφτεσαι μια μικρή ιστορία. 10-20 γραμμές είναι αρκετές, αλλά μέχρι όσο θες.
3. Εντάσσεις μες στην ιστορία σου στίχους από αυτά τα τραγούδια και τους
επισημαίνεις ώστε να καταλαβαίνουμε ποιοι είναι.
4. Αν μπορείς συνοδεύεις
την ανάρτησή σου με τους ανάλογους ήχους.
5. Καλείς κι άλλους να σου πουν τη
δικιά τους Μουσική Ιστοριούλα.

Αυτά τα ολίγα από μένα…