…σας είδα τις προάλλες, την πρώτη νύχτα των εκδηλώσεων του Dramaica, να περιδιαβαίνετε χαμογελαστός και με τα χέρια πισθάγκωνα κρατημένα (φαντάζομαι ότι ήταν πολύ δύσκολο να τα τρίβετε σε αυτή τη στάση ή πιθανώς έτσι να νομίσατε ότι δε θα το πρόσεχαν πολλοί) τα δρομάκια του δημοτικού κήπου όπου μεταφέρθηκε φέτος το – σημαντικό κατά την ταπεινή μου άποψη- φεστιβάλ.
Πιθανώς να μην προλάβατε να ακούσετε τις ευχαριστίες που σας απηύθηνε το πρώτο γκρουπ για τα καγκελάκια και τα καρφιά στα δέντρα του δημοτικού κήπου αλλά φαντάζομαι ότι τα τσιρογλυφτρόνια που σας περιτριγυρίζουν θα τα μετέφεραν με ακρίβεια.
Πιθανώς να μην βγάλατε τα δερμάτινα μοκασινάκια σας για να πατήσετε το παχυλό γρασίδι που φυτρώνει πάνω στις πλάκες και στο τσιμέντο του δημοτικού κήπου. Κρίμα γιατί προσωπικά θα μου μείνει αξέχαστη εμπειρία.
Πιθανώς να μην αντιληφθήκατε ότι ο ήχος τέτοιες νύχτες καλοκαιριού ταξιδεύει πιο μακριά κι έτσι ο θόρυβος έφτανε μέχρι το Μαριάννα, ενοχλώντας πιθανώς πολύ περισσότερους χλιδάνεργους κατοίκους που την επόμενη μέρα έπρεπε να ξυπνήσουν για να πάνε να πιούνε καφέ στην δουλειά τους.
Πιθανώς να μην καταλάβατε ότι το Dramaica είναι μια εκδήλωση που εγώ την χαίρομαι γιατί νοιώθω ότι γίνεται για μένα, που εξακολουθώ να μένω σ’αυτή την πόλη παρόλα τα στραβά της, και ότι δεν ζητάω μια “υπερπαραγωγή” με διπλές οθόνες, τρελούς φωτισμούς και παράνομα πονειρουπολοσπιτάκια κοτσαρισμένα παραδίπλα χωρίς νόημα ύπαρξης.
Πιθανώς να μην κατανοείτε ότι αυτό που θέλει η πλειοψηφία (χμμμ, μου μυρίζονται δημοκρατικές διαδικασίες και μάλλον σας χαλάω το κέφι) είναι να επιστρέψει το φεστιβάλ στην Αγ. Βαρβάρα και να το αφήσετε εκτός των μελλοντικών σας σχεδίων για τουριστική προσέλκυση. Είδαμε τι γίνεται και με τα Χριστούγεννα…
