bubbles, bubbles, my bubbles…

ex-la vida es corta pero ancha… φούσκες λοιπόν, ιδέες που γεννιούνται, αιωρούνται για λίγο και μετά…τίποτα.

Άρθρα με ετικέτες ‘lyrics’

soul on fire

Δημοσιεύθηκε από pauline στο Δεκεμβρίου 4, 2008

by Spiritualized

You were born on a black day
Shot through with starlight
And all the angels singing
Just about got it right

Cut through the silver
And goodness did heaven know
I don’t know where we’re going
But darling bless your soul

Baby, set my soul on fire.
I’ve got two little arms to hold on tight and I want to take you higher.
Baby, never should say never.
I’ve got a hurricane inside my veins and I want to stay forever.

Sweetheart, may not be easy
But we’re trying hard to hold on
Trying to make it better
Sweetheart, got so much freedom
But freedom is just another word
When you’ve no-one left to hurt.
and i said

Baby, set my soul on fire.
I’ve got two little arms to hold on tight and I want to take you higher.
Baby, never should say never.
I’ve got a hurricane inside my veins and I want to stay forever.

Baby, set my soul on fire.
I’ve got two little arms to hold on tight and I want to take you higher.
Baby, never should say never.
I’ve got a hurricane inside my veins and I want to stay forever.

I’ve got two little arms to hold on tight and I want to stay forever.

I’ve got a hurricane inside my veins and I want to stay forever.

Soul on Fire

γιατί έτσι.

Δημοσιεύθηκε στο Uncategorized | Με ετικέτα: , | 1 σχόλιο »

ναι;!;! με ακούτε;;;

Δημοσιεύθηκε από pauline στο Μαΐου 8, 2008

είμαι σίγουρη ότι όλοι σας έχετε κάποιο γνωστό (ή φίλο ή εσύ ο ίδιος/α) που κόβει και ράβει τα τραγούδια στα μέτρα του.

και εξηγώ:

1) ξεκινάς με την πρώτη στροφή και ξαφνικά στη μέση του κουπλέ (sic) ξεχνάς (ή απλά δεν ξέρεις) το παρακάτω.. όλοι μπορεί να το πάθουν αυτό και η συνηθισμένη αντίδραση είναι να προσθέσεις αυτό το πασπαρτού “να να να να” ή “λα λα λα λα” αναλόγως την έμπνευση της στιγμής..

Κλασσικό παράδειγμα (από τουβού) ο Θοδωρής και η Δήμητρα (Τι εννοείς ποιοι είναι αυτοί, αστοιχείωτο πλάσμα?) να τραγουδάνε: Besame..besame mucho, λα λα λα λα λα λα λα λα λα λα λα λα λα, besame..besame mucho λα λα λα λα λα λα λα λα λα λα λα λα λα…

2) ξέρεις το κουπλέ και το ρεφρέν αλλά δεν θυμάσαι ακριβώς μια λέξη. Ουδέν πρόβλημα! Αντικαθιστάς την άγνωστη με μια που κάνει ομοιοκαταληξία (ή να έχει τον ίδιο αριθμό συλλαβών και να ταιριάζει ηχητικά και ρυθμικά) και κατά προτίμηση να δίνει γελοίο νόημα στους στίχους.

Παραδείγματα τα οποία έχω ζήσει: ” και χίλια περιστέρια να σου τσιμπούν τα χέρια και ‘γω να σ’αγαπώ….” ” ..θ’απλώσεις τα χέρια, θα ‘ρθουν να φωλιάσουν, νεκρά περιστέρια..” “

[μάλλον κάποιο πρόβλημα προκύπτει όταν εμπλέκονται χέρια και περιστέρια..]

“Τριαντοχτώ και οχτώ (38.8), τριανταεννιά και εννιά (39.9), σαν γυάλινο κουκούτσι που σπάει από έρωτα”

3) Ξέρεις το τραγούδι αλλά σε κάποια σημεία παρανοείς τους στίχους και παραδίδεσαι στην ελεύθερη απόδοση.

“παραδώσου λοιπόν, πάρε φόρα μωρό μου”

Συνδυασμός 1,2 & 3 “μωρό μου φάααλτσο, μωρό μου φάαααλτσο, είσαι το ζηλευτό να να να στη καρδιά μου, μα και φάλτσο”

4) Οι γνώσεις ξένων γλωσσών δεν επαρκούν για να βγάλεις νόημα οπότε αυτοσχεδιάζεις.

“κουτσουμπιλόοοο, ε μπι λόο”

“πρίσμα γκοτσμα του δε ουάν αι λαβ”

και το τελευταίο τρανταχτό παράδειγμα του 4, για όσους δεν το έχουν δει ακόμα…

πλίιιζ, μοιραστείτε τις δικές εμπειρίες…

Δημοσιεύθηκε στο Uncategorized | Με ετικέτα: , , | 4 σχόλια »

dream catch me

Δημοσιεύθηκε από pauline στο Απριλίου 15, 2008

Newton Faulkner – Dream Catch Me

Every time I close my eyes… it’s you
And I know now who I am
Yeah yeah yeah
And I know now

There’s a place I go when I’m alone
Do anything I want, be anyone I wanna be
But it is us I see
And I cannot believe I’m falling

That’s where I’m going, where are you going
Hold it close, won’t let this go
Dream catch me yeah
Dream catch me when I fall
Or else I won’t come back at all

You do so much
But you don’t know… it’s true
And I know now who I am
Yeah yeah yeah
And I know now

There’s a place I go when I’m alone
Do anything I want, be anyone I wanna be
But it is us I see
And I cannot believe I’m falling

That’s where I’m going, where are you going
Hold it close, won’t let this go
Dream catch me yeah
Dream catch me when I fall
Or else I won’t come back at all

See you as a mountain
a fountain of God
See you as a descant soul
in the setting sun
you as a sound just as silent as none
I’m yours

There’s a place I go when I’m alone
Do anything I want, be anyone I wanna be
But it is us I see
And I cannot believe I’m falling

There’s a place I go when I’m alone
Do anything I want, be anyone I wanna be
But it is us I see
And I cannot believe I’m falling

That’s where I’m going, where are you going
Hold it close, won’t let this go
Dream catch me, yeah
Dream catch me when I fall
Or else I won’t come back at all

η άνοιξη – και το κομματάκι -  μ’έχουν πιάσει για τα καλά…

Δημοσιεύθηκε στο Uncategorized | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

new soul

Δημοσιεύθηκε από pauline στο Μαρτίου 27, 2008

Ένα πραγματικά γλυκό κομμάτι και ένα like-a-glove videoclip… Το κομμάτι λέγεται New Soul και είναι από την Yael Naim..

I’m a new soul
I came to this strange world
Hoping I could learn a bit about how to give and take
But since I came here, felt the joy and the fear
Finding myself making every possible mistake

La, la, la, la (21x)
La, la, la, la (21x)

See I’m a young soul in this very strange world
Hoping I could learn a bit about what is true and fake
But why all this hate? try to communicate
Finding trust and love is not always easy to make

La, la, la, la (21x)
La, la, la, la (21x)

This is a happy end
Cause you don’t understand
Everything you have done
Why’s everything so wrong

This is a happy end
Come and give me your hand
I’ll take you far away

I’m a new soul
I came to this strange world
Hoping I could learn a bit bout how to give and take
But since I came here, felt the joy and the fear
Finding myself making every possible mistake

New soul… (la, la, la, la,…)
In this very strange world…
Every possible mistake
Possible mistake
Every possible mistake
Mistakes, mistakes, mistakes…

Δημοσιεύθηκε στο Uncategorized | Με ετικέτα: , | 1 σχόλιο »

bleeding love

Δημοσιεύθηκε από pauline στο Φεβρουαρίου 14, 2008

εντάξει σταυρώστε με (που λέει και ένα γνωστό τσακνοκούδουνο) αλλά ως δίδυμος δεν μπορώ να μείνω σε μία άποψη.. ένα ποπ, μελιστάλαχτο κομμάτι λοιπόν που όμως κάτι λέει…(και η κοπελιά απ’ότι φαίνεται έχει potential)

Leona Lewis – Bleeding Love

Closed off from love
I didn’t need the pain
Once or twice was enough
And it was all in vain
Time starts to pass
Before you know it you’re frozen

But something happened
For the very first time with you
My heart melts into the ground
Found something true
And everyone’s looking round
Thinking I’m going crazy

But I don’t care what they say
I’m in love with you
They try to pull me away
But they don’t know the truth
My heart’s crippled by the vein
That I keep on closing
You cut me open and I

Keep bleeding
Keep, keep bleeding love
I keep bleeding
I keep, keep bleeding love
Keep bleeding
Keep, keep bleeding love
You cut me open

Trying hard not to hear
But they talk so loud
Their piercing sounds fill my ears
Try to fill me with doubt
Yet I know that the goal
Is to keep me from falling

But nothing’s greater
Than the rush that comes with your embrace
And in this world of loneliness
I see your face
Yet everyone around me
Thinks that I’m going crazy, maybe, maybe

But I don’t care what they say
I’m in love with you
They try to pull me away
But they don’t know the truth
My heart’s crippled by the vein
That I keep on closing
You cut me open and I

Keep bleeding
Keep, keep bleeding love
I keep bleeding
I keep, keep bleeding love
Keep bleeding
Keep, keep bleeding love
You cut me open

And it’s draining all of me
Oh they find it hard to believe
I’ll be wearing these scars
For everyone to see

I don’t care what they say
I’m in love with you
They try to pull me away
But they don’t know the truth
My heart’s crippled by the vein
That I keep on closing
You cut me open and I

Keep bleeding
Keep, keep bleeding love
I keep bleeding
I keep, keep bleeding love
Keep bleeding
Keep, keep bleeding love
You cut me open and I

Keep bleeding
Keep, keep bleeding love
I keep bleeding
I keep, keep bleeding love
Keep bleeding
Keep, keep bleeding love
You cut me open and I
Keep bleeding
Keep, keep bleeding love

keep loving…

Δημοσιεύθηκε στο Uncategorized | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

breathless

Δημοσιεύθηκε από pauline στο Φεβρουαρίου 11, 2008

δυστυχώς δεν υπάρχει clipακι :( αλλά η φωνή του και μόνο αρκεί… (Ο Dan Wilson είναι των Semisonic, “secret smile”, “closing time”, μπλα μπλα)..Το κομμάτι είναι από το πρώτο προσωπικό άλμπουμ “Free Life”.

I’m hunting shadows in the dark
And steaming jungles of the world,
Either to kill or to be killed,
By creatures never named or heard,

I’m lifting wishes to the stars,
The gleaming satellites of time,
Orbiting circles overhead
To futures when your love is mine,

But you were always pretty reckless with your love,
Come with the sun and getting restless when it’s gone,
And when you go you leave me breathless and alone,
You leave me breathless,
When you close the door it feels just like you took the air out of the room with you,

Your voice is echoing again
Through catacombs inside my mind,
And I’ve been dreaming of revenge,
To make you love me more than even you can try,
All words converge to where you are,
If I follow I will surely find
The horse is gone, the fire’s still warm
You’ve moved on a hour before,
You like to keep me just one step behind,

You were always pretty reckless with your love,
Come with the sun and getting restless when it’s gone,
And when you go you leave me breathless and alone,
You leave me breathless,
When you close the door it feels just like you took the air out of the room with you,

Breathless…

Yeah, you were always pretty reckless with your love,
Come with the sun and getting restless when it’s gone,
And when you go you leave me breathless and alone,
You leave me breathless,
When you close the door it feels just like you took the air out of the room with you,

Restless when it’s gone,
Breathless and alone,
You leave me breathless,
When you close the door it feels just like you took the air out of the room with you,

Breathless…

Δημοσιεύθηκε στο Uncategorized | Με ετικέτα: , | 44 σχόλια »

band of horses – the end’s not near

Δημοσιεύθηκε από pauline στο Ιανουαρίου 26, 2008

μ’έπιασε από τον πρώτο στίχο…

The end’s not near
It’s here
Alleluia
Spread the cheer
And watch the millenarians
Throw a party for a thousand years

You won’t see the pious praying
They’ll be too busy flaying
All the martyrs with better ways
To stop the world decaying

If you call me I won’t be home
I’m hiding from the kingdom come
They can’t see everything on earth
With the satellites and the roving drones

This is why hell is underground
Like a reclaimed bad part of town
We don’t want to lose our souls
We’re the saints who don’t want to be found

Το κομματάκι είναι original των New Year αλλά εκτέλεση των αλόγων μου άρεσε πιο πολύ…

Δύο κυκλοφορίες μέχρι σήμερα – Everything all the time (2006) και Cease to begin (2007). Για επιδόρπιο τσιμπήστε το videoκλιπ από το “Funeral” (2006).

Δημοσιεύθηκε στο Uncategorized | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

καφές…αμήν!

Δημοσιεύθηκε από pauline στο Ιανουαρίου 21, 2008

Πιστεύω εις έναν φραπέ
αφρώδη, παγοκράτορα
ρουφηχτόν εκ καλάμου σπαστής
εις στομάχους πάντων ερριμένον.

Και εις ένα αφρόγαλα, λευκόν, πηχτόν
του καφέ συνοδό, και λιπογενές
το δια τον καφέ ποιηθέντα προ πάντων καπουτσίνο.
Milk εκ βοδώς
αφρόν αληθινόν, εκ μιξερός ηλεκτρικού
χτυπηθέντα, ού γεννηθέντα
ομοχρήσιμου του φραπέ
δι ου το μάτι ορθάνοιξε.

Τον δι’ ημάς τους ανθρώπους
και δια την ημετέραν εργασίαν
φυτροθέντα εν καφεοδένδρων
και μαζευθέντα εξ άρρενος εργάτου

και αγοράσθη εξ εταιρείας
και εσυσκευάσθηκε.

Αγορασθέντα τε υπό ημών
εντός μικρής σακουλίτσας
ή κουτιού ή βαζακίου

Και ετοιμάσθη τας πρώτας ώρας
κατά τας πρωινάς.

Και εισέπεσε εντός ποτηριού
και ζαχαρώθηκε εκ κουταλιάς του γλυκού.


Και πάλιν άφρισε μετά δόξης

τσίτα κάνων κοιμητούς
ώστε χουζουρίου έλθη το τέλος.

Και εις το ρεύμα το πάγιον
το χρήσιμον, το μιξεροκινόν
το εκ της δεής επαραγόμενον
το συν ψυγείου και θηκών συνεργαζώμενο

ωστε παρασκευαζώμενο
παγακίων και υδάτων ψυχρών.

Εις μίαν, καφετερίαν, ομαδικήν και φιλικήν φραπεδοποσίαν.

Ομολογώ εν τσίμπημα εις μπισκότου εκ του μπολ.

Προσδοκώ τασάκι καθαρόν.

Και να είναι η ζάχαρη λιωμένη.

Αμήν

update: όπως μου επισήμανε ο mr.f η παραπάνω προσευχή είναι πρωτότυπο έργο του dante τον οποίον και ευχαριστούμε για την έμπνευση.. σ’εμένα έφτασε με mail, χωρίς συγγραφέα και ομολογώ ότι ήμουν αρκετά τεμπέλα για να το ψάξω..anyway, δεν είχα σκοπό να λάβω τα σχετικά credits αλλά επειδή είμαι φτωχή πλην τίμια… :)

Δημοσιεύθηκε στο Uncategorized | Με ετικέτα: | 2 σχόλια »

Πάντα δικός σου…

Δημοσιεύθηκε από pauline στο Δεκεμβρίου 20, 2007

Από τους καλύτερους στίχους, μ’ένα κομμάτι που έχει κολλήσει σχεδόν μόνιμα στην playlist…

Ξέρω πως δε ζητάω συγγνώμες και αδιαφορώ για τις υπόλοιπες γνώμες
ακούω μόνο την καρδιά μου και ενεργώ σε κάθε της θέλημα
και έτσι συχνά δεν ψάχνω τα ωφέλημα
μα αναζητώ επίμονα εκείνα που έχουνε έρωτα
και αγγελάκια φτερωτά να πετάνε τριγύρω

Κράτησα μια φράση απ’ ό,τι μου χες πει εκείνο το βράδυ
ένα μικρό παιδί πέρασε από μπροστά σου
καθώς σου πρόσφερα ένα χάδι και ένα λιβάδι γεμάτο κίτρινες τουλίπες
κι εσύ μου πες “συγγνώμη μοιάζει αστείο, αλλά μου δίνεις τα πάντα
ενώ εγώ δε χρειάζομαι τίποτα και έτσι χωρίζουμε τώρα ανύποπτα, για να μη πληγωθούμε αργότερα”
Θεέ μου, μη χειρότερα.

Πάθος ήμουν κι όχι λάθος
τώρα φεύγω ήρθε η ώρα…
μη μου λες να γυρίσω
μόνη θα συνεχίσω..

Μα θα υπάρχουν και εκείνα τα βράδια που μετανιώνεις και στο τηλέφωνο απάνω θα περιμένεις μια λέξη μου
και το ξέρω πως τώρα θα σαι μόνη σου
και δε μου φαίνεται παράλογο
μα θα μ’ήθελες πίσω

Μη ζητάς άλλη εξήγηση
δεν υπάρχει άλλος δρόμος και το ξέρεις
μες στα όρια του κόσμου σου
δεν κατάφερα να είμαι αυτή που θέλεις..

Έκανα τα πάντα
ο κανόνας έλεγε αγάπη και αφοσίωση
και εξοικείωση με κάθε σου τρέλα
χορούς στη βροχή, κολύμπι το Νοέμβριο
γυμνοί στην ταράτσα με ξαπλώστρες και ομπρέλα
Και τώρα που έφυγες ο κόσμος άλλαξε
Θα ξεκουμπώσω τα φτερά μου από τα χέρια
Δε θα μιλάω σουαχίλι στο σκύλο σου
και δε θα κελαηδούν electro-dance τα περιστέρια

Φώτα λάμπουν όπως πρώτα
μόνη είμαι κι είσαι πιόνι
μη μου λες να γυρίσω
μόνη θα συνεχίσω..

Μα θα υπάρχουν και εκείνα τα βράδια που μετανιώνεις και στο τηλέφωνο απάνω θα περιμένεις μια λέξη μου
και το ξέρω πως τώρα θα σαι μόνη σου
και δε μου φαίνεται παράλογο
μα θα μ’ήθελες πίσω

Πάθος ήμουν κι όχι λάθος
τώρα φεύγω ήρθε η ώρα…

Το ποτάμι πλημμύρισε το δρόμο
πήρε μαζί του έναν αστείο ταχυδρόμο
που χε στα χέρια του ένα κίτρινο δέμα με δύο τουλίπες, μια καρδιά και ένα ψέμα
και έβρεχε μικρές πυγολαμπίδες
για να διαβάζει μέρα νύχτα τις σελίδες που χεις κρυμμένες βαθιά μέσα στην τσάντα
δικός σου για πάντα

Μη ζητάς άλλη εξήγηση
δεν υπάρχει άλλος δρόμος και το ξέρεις
μες στα όρια του κόσμου σου
δεν κατάφερα να είμαι αυτή που θέλεις..

Στίχοι-Μουσική: Ζακ Στεφάνου
Ζακ Στεφάνου & Ανδριάννα Μπάμπαλη

Δημοσιεύθηκε στο Χωρίς κατηγορία | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Ίσως…

Δημοσιεύθηκε από pauline στο Δεκεμβρίου 7, 2007

Μες στο φτηνό ξενοδοχείο και στα σεντόνια των πολλών
μες σε καθρέφτες δίχως μνήμη θα ξεκινήσουμε λοιπόν
γλιστρούν τα όνειρα στον ύπνο όπως τα τρένα στο σταθμό
και στην ανάσα σου γυρεύω κάποιο αρχαίο σκηνικό

Ίσως φταίνε τα φεγγάρια που ‘μαι τόσο μοναχή
νιώθω πως γερνώ τα βράδια και χρωστάω στη ζωή
ίσως φταίνε τα φεγγάρια και πολλοί με λεν τρελή
που όλο ψάχνω στα σκοτάδια μήπως κάτι και συμβεί
ίσως φταίνε τα φεγγάρια ίσως πάλι φταις κι εσύ

Μια αχτίδα φως περνά τις γρίλιες και σβήνει αυτά που γίναν χθες
πώς μπλέκουν λέω οι ιστορίες και των ανθρώπων οι τροχιές
μες στο φτηνό ξενοδοχείο και στα σεντόνια των πολλών
μες σε καθρέφτες δίχως μνήμη θα τελειώσουμε λοιπόν

Ίσως φταίνε τα φεγγάρια που ‘μαι τόσο μοναχή
νιώθω πως γερνώ τα βράδια και χρωστάω στη ζωή
ίσως φταίνε τα φεγγάρια και πολλοί με λεν τρελή
που όλο ψάχνω στα σκοτάδια μήπως κάτι και συμβεί
ίσως φταίνε τα φεγγάρια ίσως πάλι φταις κι εσύ

Στίχοι: Τάσος Σαμαρτζής
Μουσική: Νότης Μαυρουδής
Πρώτη εκτέλεση: Ελένη Βιτάλη

Βάλε σημάδι φιλί και χάδι
κι όσο κρατήσει, ώσπου να σβήσει
μην ξεχνάς ξημερώνει σε λίγο
πριν μας δουν, ξέρεις πρέπει να φύγω
μη ξεχνάς ξημερώνει σε λίγο
πριν μας δουν, ξέρεις πρέπει να φύγω

Ίσως μιαν άλλη εποχή σ ‘ έναν άλλο πλανήτη
ίδια ώρα, πρωί, μια Δευτέρα, μια Τρίτη
ένα σου χάδι και μια αγκαλιά μας προδώσει
ίσως πάλι ξανά λίγο πριν ξημερώσει

Σε βλέπω ήδη, μες στο ταξίδι
μακρυά σου θα’ μαι, θα σε θυμάμαι
μην ξεχνάς ξημερώνει σε λίγο
πριν μας δουν, ξέρεις πρέπει να φύγω
μην ξεχνάς ξημερώνει σε λίγο
πριν μας δουν, ξέρεις πρέπει να φύγω

Στίχοι: Πόλυς Κυριακού
Μουσική: Στέλλα Γαδέδη
Πρώτη εκτέλεση: Ευτυχία Μητρίτσα

Μεγάλες μεταπτώσεις… Κάποιες φορές αρκεί ένα τραγούδι για να σε επαναφέρει..Κάποιες άλλες όχι…

Δημοσιεύθηκε στο Χωρίς κατηγορία | Με ετικέτα: | Leave a Comment »