Κυριακάτικη μελαγχολία…

Η πρώτη φθινοπωρινή Κυριακή…Το βράδυ ξυπνούσα από τον αέρα, τον ήχο της βροχής και τους κεραυνούς..Μετά από μια γλυκιά «καλημέρα», η τελευταία της εβδομάδας συνεχίζει να τρέφει την μελαγχολία μου. Ενώ ξέρω ότι έχω ένα σωρό δουλειές που πρέπει να γίνουν, δεν έχω διάθεση να κάνω τίποτα. Απλά κάθομαι στον καναπέ, ακούω 88.5 και σκέφτομαι..
Σκέφτομαι το καλοκαίρι που πλέον πέρασε, το φθινόπωρο που μπαίνει, το πως ένοιωθα χτες και πως νοιώθω σήμερα..
Κάπου κάπου, έξω φωτίζει λίγο περισσότερο και όλα φαίνονται καλύτερα.. Λες να βγει τελικά ο ήλιος;;;

Advertisements

~ από nemesis στο Σεπτεμβρίου 2, 2007.

Ένα Σχόλιο to “Κυριακάτικη μελαγχολία…”

  1. Ο ήλιος τελικά πάντα βγαίνει, βέβαιος αμείλικτος και αδιάφορος για μας και για τις μικρές ζωές μας. Το ερώτημα πού θα μας βρει σαν βγει…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Me write pretty one day

/they say you used to be so kind, i never knew you had such a dirty mind//

Μεσα στη Νυχτα

Όταν η ματαιοδοξία συνάντησε την αυτοψυχανάλυση

the in/tv/duals - Season 3

last night the TV saved my life

INDIBLOG

αρχή ινδίκτου

Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές

κατά του Ανορθολογισμού, απ' όπου κι αν προέρχεται

ΠΑΡΑΦΩΝΙΑΔΕΣ . . .

Προτιμώ μια αλήθεια που ακούγεται σαν ψέμα από ένα ψέμα που ακούγεται αληθινό...

Αρέσει σε %d bloggers: